Het komt allemaal wel goed

Omdat ik van meneer CBR nog geen auto onder mijn kont mag hebben, reis ik met het openbaar vervoer naar kantoor. In het openbaar vervoer ontmoet je soms bijzondere mensen. En - dat hebben de trouwe lezers van deze weblog inmiddels wel gemerkt - dit zorgt dan voor opmerkelijke situaties.

Na een dag hard werken zag ik er waarschijnlijk vermoeid uit. Ik deed mijn best om de tram te halen, maar helaas moest ik nog 9 minuten wachten, waardoor ik mijn trein zou missen. Dat is niet leuk en ik zette mij op een bankje, rookte en sigaret en tikte de secondes af.

Na twee minuten kreeg ik gezelschap op het bankje. Een slordig geklede man (zo één uit een begeleid wonen instelling) ging naast me zitten. Hij had een enorme doorzichtige gele vuilniszak bij zich. Deze was volgepropt met allerlei levensmiddelen uit de Lidl.

Het was vast zijn beurt om te koken op de leefgroep, dacht ik onwillekeurig.

Zonder op te kijken zegt hij ineens hardop: 'Het komt allemaal wel goed.' Ik denk iets minder hardop: 'Dat moet jij weten.'

Maar zonder dat de man het door heeft, slaat hij wel de spijker op z'n kop. Spontaan leef ik weer op en zie daar: de tram komt al om de hoek!