De kunst van het samen wonen
Sinds anderhalf jaar woon ik in een studentenhuis aan de Vest in Gouda. Dit huis is zo'n 400 jaar oud en officieel een monument. In dit pittoreske huis wonen allelei mensen. Een paar zeeuwen, pabo-meisjes, een bourgondiër uit Middelburg, een koppige Fries, verpleegkundige, enzovoorts.
Het is een kunst apart om samen te leven in zo'n huis. Enerzijds heb je je privacy, anderzijds je sociale contact. Toiletpapier bestrijkt beide kanten. Het gebruik ervan is op en top privé, de aanschaf ervan een sociale aangelegenheid.
De Fries haalde al lange tijd de rolletjes in huis en krijgt dit keurig vergoed. Twee weken geleden echter was de maat vol. De boycot was een feit.
Het toiletpapier raakte op en er moest iets gebeuren. De bourgondiër en ik besloten spijkers met koppen te slaan. Gelukkig hebben we de foto's nog.
4 opmerkingen:
haha in 1 woord geweldig genieten, dat zijn dus 2 woorden. Leuk om te lezen dit alles :)
ik schreef dat dus
Hee Noor, bedankt voor je twee woorden.
Schijt aan WC-papier!
Een reactie posten