In de gevangenis

Zoals veel van mijn lezers (die ik nu waarschijnlijk kwijt ben, vanwege mijn lage posting-frequentie) wel weten, werk ik bij Gevangenenzorg Nederland. Een vrijwilligersorganisatie die ik heel Nederland in gevangenissen en tbs-klinieken werkt.
Soms is het lastig om jezelf 's morgens weer te motiveren om aan het werk te gaan. Waarom zou ik deze mensen eigenlijk helpen denk ik dan. Een kerel die met zijn tengels aan kleine meisjes zat, hopelijk nooit meer vrijkomt. Of een smerige moordenaar, veelplegers, drugssmokkelaars. Toch doen deze mensen iedere dag een beroep op onze hulp.

Soms kom je iets tegen, waardoor je denkt: o ja, daarom werk ik met gevangenen. Zoals dit aangrijpende gedicht:

Ik was in de gevangenis
en jullie hebben je niet om mij bekommerd.
Ik was in de gevangenis
en jullie hebben mijn gezinsleden genegeerd.
Ik was in de gevangenis
en jullie hebben je kinderen verboden
om met mijn kinderen te spelen.
Ik was in de gevangenis
en kwam weer vrij
maar door jullie wantrouwen
begon de straf pas toen.

Dorothee Sölle