De-pres-sief

Je zult maar cliënt zijn en Hans heten. De problemen groeien je boven het hoofd. Woensdagmiddag 14.00 uur is het zover, je mag op het gesprek bij het maatschappelijk werk.
Tot zover deze autobiografie van mijn rol. Want ja, ik ben nog steeds professioneel acteur.

Ze hebben me niet kunnen helpen. En ik had een bad-trip na mijn rol. Ik bleef er in zitten. Daarbij heb ik sterk het idee dat ik ziek word. Langzaam wint de kriebel in mijn keel de overhand, voel ik me moe, hangt er een grijze sluier als een deken over mijn leven...

Aan m'n afstudeermaatje heb ik ook al niks. Hij probeert me steeds in de fik te steken. De eikel.
Iedereen is vandaag tegen mij, ik ook.
De kunst van het leven is vandaag niet mijn ding.

*kuch*