De krantenman

Sinds bijna vier maanden is mijn ochtendleven een ritueel geworden. Op werkdagen dan. Ik moet ook altijd een strijd leveren tegen een aantal personen op deze ochtenden.
Om te beginnen kom ik buiten adem aan op station Gouda, want ik vertrek altijd te laat van huis. Dan moet ik snel richting perron en dáár begint het gemieter.

Bij de éne schuifdeur staat een vrouw met de GRATIS krant Sp!ts heel vrolijk "Goeiemorrege" te schreeuwen. Terwijl dat niet eens bestaat.
En bij de andere deur staat haar mannelijke collega ook overdreven vrolijk te doen. Ik snap niet hoe hij het volhoudt. Dagenlang, elke morgen. Ik neem uit tijdgebrek maar ook uit weerstand geen krantje aan. Wat kan mij het rotten hoe de wereld er bij ligt om half acht in de ochtend?

De mannelijke collega herkent me nu gelukkig als de hardnekkige krantweigeraar, dus voortaan pak ik die schuifdeur als ingang.

Eenmaal op Zoetermeer CS beland staat mij eenzelfde soort ritueel te wachten. Weer een gratis krant. Ditmaal kan ik kiezen uit twee bezorgers: een junk-achtige met een krantentas vol Sp!ts en een oude aandoenlijke allochtoon met de DAG. Eén de in de twee minuten roept hij met een trieste, vermoeide, holle stem: De Dag!

Geen goeiemorgen (gelijk heeft 't ie). Geen 'fijne werkdag' (werkdagen zijn niet fijn om half acht)Geen 'tot ziens' (hij weet toch dat je er bent de volgende dag).
Een tijdje geleden stond hij met een verbandgaasje op zijn oog. Uit medelijden heb ik toen een krant gepakt. En dat is het verschil tussen Gouda en Zoetermeer. Ik denk dat deze man zielig is, op een oude barrelfiets naar huis rijdt en daar doodongelukkig is.

Nu ga ik één keer een uurtje later naar m'n werk en wat zie ik: de zielige DAG-slijter ruimt z'n spullen op, loopt in de lift, en stapt naar zijn auto, een prima middenklasser!! Ik sta stomverbaasd te kijken. Kennelijk betaalt het baantje niet zo slecht. En zijn houding is ook prompt anders. Veel zekerder loopt hij door het leven dan achter z'n rode krantenbak.
Wat een wereldacteur die man!!

En dan neem ik mij heel gemeen voor: Nooit, NOOIT neem ik meer een krantje aan van die man. Oplichter!

En dat is dan weer een gekke gedachte bij een gratis krant.