Tienerbillen

Gistermiddag fietste ik op mijn fietsje door Gouda, ik moest best een eindje. Het regende een beetje, vieze miezer en de wind deed behoorlijk haar best. Bij de grote rotonde vlakbij het station reden er twee meisjes van een jaar of twaalf voor me. Ze reden langzaam en maar ik kon ze niet inhalen. Bovendien had het weinig zin, want het verkeerslicht stond op rood.
Onwillekeurig werd mijn blik getrokken naar het achterwerk van één van de meisjes. Zij deed namelijk haar best om er al zo volwassen mogelijk uit te zien en had een lage heupbroek aangetrokken. Ze was behoorlijk dun en het geheel zag er lief uit.

Een talentje.

Door het fietsen verschoof de broek nog meer omlaag en twee ronde tienerbillen werden zichtbaar. Direct schoot het door mijn hoofd: "Hier mag je dus niet naar kijken, vriend." Ten eerste betreft het een heel jong meisje, ten tweede heb ik al een vriendin.

Ik wenste dat ze de broek omhoog trok.

Maar ze deed het niet en fietste verder wat de hoogte van de broek niet ten goede kwam. Gelukkig voor mij reden ze door rood, dus was ik de meisjes even kwijt. Nadat ik netjes gewacht had op het groene licht fietste ik door naar huis. Na drie minuten herhaalde zich echter het schouwspel. Ik kwam de meisjes weer tegen en aan de billen was nog niets veranderd. Ik besloot in te halen en nog eens na te denken over de tienerbillen. Ze waren mooi en onschuldig.

Alleen, waarom moet zo'n meisje nu al sexy kleding aan. Waarom niet gewoon lekker met haar vriendinnetjes spelen? Ben ik een ouwe zak geworden? Heb ik wat gemist?
Wanneer ik denk aan sommige van mijn cliënten in het gevang, schiet er een steek door m'n hart. Zij hebben meer dan eens mooie tienerbillen aangetast, kapotgemaakt en het bleef niet bij billen. Hoe langer ik erover nadenk, hoe lastiger ik het onderwerp vind. Terwijl ik hierover mijmer, belt m'n vriendin dat ze voor de deur staat.

Een welkome afleiding van dit onderwerp, eindelijk weer die volwassen billen!