Mormel

Waar ik een hekel aan heb zijn kleine kinderen. Geen lieve spelende of slapende kids, maar schreeuwlelijkerds. En zeker wanneer ik rustig zit te eten in een restaurant is het laatste waar ik op zit te wachten een... precies.

Ik genoot van mijn Giros Rhodos. Lekker ontspannen met een vriend. Aan de andere kant twee jonge dames plus kind. Vanaf een kilometer afstand was te zien dat het ventje omviel van de slaap. En wat doen kinderen dan: janken, schreeuwen en jengelen. En wat een goede moeder in mijn optiek dan zou moeten doen is: naar huis met die vervelende luiervervuiler.

Maar nee, mama wilde nog aan de wijn. Een beetje feesten. Het kind werd uitgescholden, maar luisterde uiteraard niet. De overige gasten raken steeds meer geïrriteerd. Ik doe er aan mee. Graag wilde ik even opstaan en moeder toespreken. Maar dat doe je niet. Weinig zin in ruzie.

Het duurde niet lang of ik besloot ergens anders een biertje te gaan drinken. Een ouder echtpaar volgde ons schrijlings.
Toch weer een belangrijke les geleerd. Bij een kind trek je altijd aan het kortste eind wanneer je de touwtjes niet goed in handen hebt.

Voorlopig vrij ik veilig.