Wachtkunst

Bij de bushalte stonden twee mensen. Op een houten bankje verderop zaten islamitische vrouwen, in het zwart gehuld, alleen een stukje gezicht was zichtbaar.
In de stationskiosk bevonden zich twee jonge dames, die elke vijftien seconden naar buiten keken of de bus er soms aan kwam.
Het was kwart vóór en de bus zou om .57 komen. Dat betekende een klein kwartier wachten.
Bij de bushalte stonden twee mensen. Een meisje van een jaar of 18, paars haar, te dik, norse uitstraling en met een sigaret. Daarnaast stond een jongeman met een groen jasje.
Beiden hadden duidelijk geen trek in een kwartiertje wachten.

Toch zou het moeten.

De man in het groene jasje keek eens naar rechts, naar het paarskleurige meisje. Ze leek overduidelijk niet tevreden met zichzich. Ze had een ingezakte houding, dat hielp haar ook niet echt. Na vijf seconden was de man uitgekeken. Hij gaapte, het wachten was niet erg interessant.
Het werd gelukkig al .57. De bus zou nu snel komen.
Alle blikken werden gericht op de straat om de hoek. Ineens zou de bus als een bevrijding de hoek om draaien, de motor zou luid ronken, de verlichting vrolijk branden, de deur zou open gaan en een vrolijke buschauffeur zou je hartelijk goedemiddag heten.
.58
.59
.00
.01

Geen bus te zien. De vrolijke chauffeur was ook een mythe.
De man in het groene jasje begon binnensmonds te praten. Hij zei iets over het wachten, de waardeloze bussen en had hij maar een auto. Dan stond hij hier niet zo kansloos te staren.
Toen viel zijn blik op de sigaret van het meisje. Wat had hij opeens zin in een sigaret.

Niet aan denken.

.06
.07 Geen bus.

Sigaret. Sigaret. Weldra hoor ik hem zeggen in de kiosk:
"Doet u mij één pakje Marlboro light. Nee, aansteker heb ik al. Dank je."
De man in het groene jasje steekt zijn sigaret op. Stom! Nu al had hij er spijt van. Maar het was zo lekker om even een hijs te kunnen nemen aan de sigaret. Het genot straalde van zijn gezicht.

.13
De sigaret is op. Nog steeds geen bus. Toch zou hij komen, daar waren de wachtenden vast van overtuigd. De meisjes in de kiosk keken steeds vaker uit het raam.
De spanning bouwde zich op.
Het wachten was niet tevergeefs. Daar kwam de bus, sierlijk draaide hij de hoek om.
De meisjes kwamen opgetogen de kiosk uit lopen, de wachtenden slaakten een zucht van verlichting. Een norse chauffeur mompelde iets van:"Ik stond helemaal vast en loop maar door."
Het was .14 en de man in het groene jasje stapte in. De bushalte achterlatend bij zijn smeulende peuk.